Pfiew! De blauwste der maandagen is weer achter de rug en hoewel nogal depressiegevoelig en fel tegenstander van maandagen in het algemeen voelde ik me, tegen alle verwachtingen in, nogal opgeruimd afgelopen week :)

Naast maandagen ben ik ook niet echt fan van de maanden januari en februari. Dat heeft niet zozeer te maken met kou, sneeuw en ijs, maar vooral met het gebrek aan licht en de daaruit voorkomende duistere gedachten. Van nature ben ik al een piekeraar en houden allerlei zorgen me, terecht of niet, nogal eens uit mijn slaap, maar in de wintermaanden valt de somberte pas echt als een blok op mijn schouders. Als het aan mij lag zou ik het liefst op 1 januari in een diepe winterslaap vallen om dan in maart weer langzaam wakker te worden.

Maar afgelopen week voelde ik me, geheel tegen de gewoonte in, nogal energiek en opgeruimd. Zal vast te maken hebben met de zonneschijn en het zichtbaar langer worden van de dagen. Ik knapte er enorm van op toen ik vrijdag na mijn werk wegreed en de zon gewoon nog scheen! Toen ik op de autoradio ook nog eens de positieve weerberichten voor het weekend beluisterde ontstond spontaan het plan in mijn hoofd om, passend bij mijn opgeruimd gemoed, mijn huis eens een flinke opruimbeurt te geven.

Wat hebben gehaakte radijsjes in hemelsnaam te maken met dit verhaal zul je je afvragen? Nou ja, die kwam ik dus tegen tijdens mijn opruimwoede en herinnerde me dat ik ze zelfs al eens op de foto gezet had om er ooit nog een blogverhaaltje aan te wijden... bij deze dus ;)

En aangezien ik inmiddels flink opgeschoten ben met mijn opruimactie vind ik dat ik het wel verdiend heb die nu even te onderbreken voor een wandeling in de zonneschijn om zoveel mogelijk licht te absorberen om mijn opgeruimde stemming zo lang mogelijk vast te houden.

Fijne zondag!

En nee, het is niet wat je denkt hoor... sommige dingen hou ik toch maar liever voor mezelf ;) Bovendien had ik afgelopen nacht niet echt natte droom, maar eerder een natte nachtmerrie. Nou ja, in eerste instantie voelde het wel als een droom, dat 'drup, drup, drup' geluid dat zich stiekem binnendrong in mijn slaap.

Deze droom weigerde echter op te houden en het 'drup, drup, drup' werd 'DRUP, DRUP, DRUP' tot het punt dat mijn hersenen me tot bewustzijn riepen en ik in wakende toestand nog steeds geplaagd werd door dat irritante gedruppel.

Nu had ik al eens eerder lekkage gehad in mijn jaren 30 huisje, altijd precies boven mijn ingebouwde kledingkast, maar na de laatste reparatie van het platte dak was het een hele tijd goed gegaan. Toch was ik altijd nog een soort van voorbereid op nieuwe rampen door een paar grote lege plastic bakken op de bovenste plank van de kast te zetten om eventuele 'ongelukjes' op te vangen.

Goede voorzorgsmaatregel bleek nu, maar helaas niet geheel toereikend, want water laat zich nou eenmaal niet sturen en van de ene kastplank droop het naar de onderliggende, ondertussen alles wat het tegenkwam zeiknat makend. Het was inmiddels 3 uur en mijn slaap was helemaal verdwenen door gehannes met trapjes, handdoeken en opvangbakken en het smeken naar de wolken om toch alsjeblieft op te houden met regenen.

Gelukkig werden mijn smeekbeden uiteindelijk verhoord, want om een uurtje of 4 werd het buiten én binnen droog en had ik alle laatste drupgeluidjes tot in de kiem gesmoord. De enige hier in huis die wel wat voordelen zag in al deze consternatie was poes Boef, die de hele tijd vrolijk achter me aanhuppelde, genoot van een extra ingelaste nachtelijke maaltijd en zich na al het gedoe lekker tegen me aan nestelde in bed. En ik kan je nu uit ervaring zeggen dat het geluid van een spinnende poes een stuk rustgevender is dan dat van druppelend water in huis, want we hebben gelukkig nog een paar uurtjes heerlijk kunnen slapen ;)