Alweer een hele tijd geleden dat ik hier was, ondanks mijn voornemen om regelmatiger te bloggen. Maar ja, soms lopen dingen anders dan je verwacht en was ik even helemaal niet in de stemming om te bloggen en de laatste maanden ook niet voor Facebook en Instagram.

Op mijn werk was het druk en in juli ging het ineens niet zo goed met mijn vader. Daarnaast begon ik in september met de opleiding Beeldende Vormgeving, waardoor mijn hoofd even helemaal overliep. Inmiddels begin ik een beetje aan mijn nieuwe ritme te wennen... maandag en dinsdag werken in Ede, dinsdagavond naar Drenthe om mijn paps te bezoeken, woensdag naar school, donderdag werken in Ede, vrijdag in Waalwijk en op zaterdag naar Drenthe voor mijn paps.

Gelukkig is mijn paps op het moment redelijk stabiel en is de opleiding die ik volg nog toffer dan ik gehoopt had, het is een soort van freubelschool 2.0 dus echt op mijn lijf geschreven.

Het tempo is hoog evenals de berg huiswerk, maar ik kan er veel van mijn frustraties en stress in kwijt en het geeft me eindelijk wat rust in mijn hoofd, waardoor ik er langzamerhand ook best weer zin in krijg een beetje op Instagram te gaan posten en te kijken hoe het mijn vriendjes en vriendinnetjes daar gaat :)

Na alle drukte van de afgelopen weken gunde ik mezelf vandaag een pyjamadag. Zomaar een dagje zonder verplichtingen... hoe fijn is dat?! Eerst lekker lang uitslapen natuurlijk, daarna uitgebreid ontbijten en ondertussen eens rustig bedenken wat te doen met de rest van de dag. Nu ben ik kampioen bankhangen, maar echt blij word ik toch van lekker een beetje freubelen.

Zo was ik al een tijdje in de ban van het maken van papier, maar na mijn eerste pogingen kwam het er steeds niet meer van tot ik me daar afgelopen weekend ineens een briljante ingeving kreeg ;)

Ik zat zo het papier-schep-setje dat ik vorig jaar kocht te bekijken en bedacht ineens dat ik zelf ook best zoiets zou kunnen maken met mijn 3d printer (die ook al een tijdje op non-actief stond). Ik maakte een ontwerpje in de vorm van een hart, printte het uit en kocht een rolletje horrengaas bij de bouwmarkt. Woensdag deed ik tussen de bedrijven door vast een eerste testje en het werkte wonderwel :)

Vandaag had ik alle tijd om er serieus mee aan de slag te gaan en met Valentijnsdag in het vooruitzicht en de supertoffe actie van Postnl om een lippenstift kus als postzegel te gebruiken leek het me wel gezellig om wat kaartjes te maken voor een aantal lieve Instagram meisjes... gewoon voor de leuk.

Zo gezegd, zo gedaan en met mijn pas uitgevonden snelle droogmethode waren de kaartjes binnen de kortste keren klaar om verder verwerkt te worden :) Dit keer gebruikte ik het restant van een keukenrol, een paar bladzijden uit een oude detective en wat snippertjes roze papier die over waren van een ander projectje.

Ik laat hier alleen de achterkanten van de papieren harten zien, want anders is het voor de ontvangers geen verrassing meer hoe de voorkant er uit ziet ;)

Poeh hé, gaat nog best snel hoor, zo'n pyjamadag! Inmiddels loopt het alweer tegen zessen, dus ik denk dat ik maar eens ga douchen om daarna een verse pyjama aan te trekken om de rest van mijn pyjamadag bankhangend door te brengen... fijne avond allemaal!

Een paar weken geleden schreef ik een blogje over mijn ontdekking van het papier scheppen op z'n Japans en inmiddels kan ik melden dat ik er behoorlijk verslingerd aan ben geraakt. Na wat eerste probeersels besloot ik met deze techniek dit jaar mijn kerstkaarten te maken, maar daarover volgende week meer ;)

Ik ben nu al een tijdje bezig om ideetjes uit te werken voor jeetjes winkeltje en gisteren bedacht ik me ineens dat het misschien leuk zou zijn om daar wat vrolijke kaartjes voor te maken.

Om te beginnen maakte ik een tussenschotje voor het schepraam om een wat kleiner formaat kaartjes te kunnen maken.

De afgelopen tijd bestelde ik alvast wat drukwerk (*bloost* ik kon het écht niet laten) en daar scheurde ik een paar jeetjes uit die ik in de natte papierpulp drukte. Met de perforator maakte ik confetti en strooide die ook in de pulp.

Hetzelfde deed ik met 'jeeej!' logo's en ik werd tijdens het maken al helemaal blij van het effect. Vooral het gebruik van oude technieken in combinatie met eigentijdse materialen is echt iets wat ik zoek voor de nieuwe 'jeeej!' productlijn.

Het drogen van de kaartjes is nog wel een dingetje, want ik ben niet echt van het geduldige type... bij mij moet alles altijd meteen klaar zijn. Maar na wat experimenteren denk ik dat ik nu de voor mij ideale droogtechniek gevonden heb. Het papier zit, na het scheppen, zeiknat tussen 2 velletjes vliesdoek. Nu ben ik absoluut geen fan van strijken, maar ik haalde in dit geval toch met plezier strijkplank en -ijzer tevoorschijn om het ergste vocht uit het papier te strijken.

Daarna hing ik de papiertjes met vliesdoek en al een nachtje aan de waslijn om de volgende ochtend alles min of meer droog, maar ook helemaal omgekruld aan te treffen... maar geen nood... papier laat zich prima strijken :) Dus nog een keer de strijkbout erover, daarna alleen nog even het vliesdoek verwijderen en klaar is jeetje!

Uiteraard kreeg Tweetje haar eigen setje, want we willen natuurlijk geen ruzie in de tent zo vlak voor de kerst ;)

Een tijdje geleden was ik in Leiden op de BoekKunstBeurs om een beetje rond te struinen en inspiratie op te doen. De laatste tijd weer helemaal in de ban van papier, druktechnieken en handboekbinden kwam ik er ogen en oren tekort. Helaas ook een flinke zak geld, want ik heb letterlijk staan kwijlen bij een Letterpress pers, die jammer genoeg ver boven mijn budget gaat, maar waar ik nu in ieder geval even aan heb mogen zitten om er een afdruk mee te maken :)

Er werden uiteraard ook een heleboel workshops gegeven, maar de enige waaraan ik deelnam was die van Akira Matsumoto, die lege melkpakken hergebruikt om er 'nieuw' papier van te maken. Ik moet toegeven dat ik even heb staan dralen, omdat er steeds alleen maar kinderen plaatsnamen aan de tafel en ik een beetje het idee had dat het misschien beneden de waardigheid van 'grote' mensen was om deel te nemen ;)

Gelukkig werd het na een tijdje iets minder druk bij de tafel en wenkte de heer Matsumoto me om toch vooral plaats te nemen en dat heb ik toen maar gedaan, en waardigheid of niet, ik vond het geweldig! Zo geweldig dat ik een doe-het-zelf setje meenam om thuis mee aan de slag te gaan.

Gisteren vond ik eindelijk een momentje om het eens te gaan proberen en hoewel het een hoop geklieder is met water, sponzen en doekjes, maakt het eindresultaat al dat gedoe meer dan de moeite waard.

Ik experimenteerde wat met verschillende decoratietechnieken en materialen en vond daarbij meteen inspiratie om de kerstkaarten voor dit jaar te maken, dus dat is weer mooi meegenomen. En bij deze een dikke dankjewel voor meneer Matsumoto voor het doorgeven van deze kinderlijk eenvoudige manier van Japans papier scheppen die ook heel geschikt is voor grote mensen ;)

Iedere zaterdag een reisje naar Drenthe makend zie ik de herfst steeds een beetje verder oprukken. De bomen verschieten langzaam van kleur en kwam ik tot nu toe altijd nog met daglicht thuis, gisteravond reed ik voor het eerst in de schemering weg en was het donker toen ik thuiskwam.

Hoewel ik herfst best fijn vind, met al z'n mooie kleuren, is het niet mijn meest favoriete seizoen. Maar het hoort er nou eenmaal bij, dus dan maar het beste er van maken. Lange wandelingen maken, warme chocolademelk drinken, met een dekentje en poes op schoot op de bank hangen... daar kan ik wel van genieten.

En herfstfreubels maken, dat natuurlijk ook! Een tijdje geleden knipte ik, gewoon om de tijd te doden, wat eikeblaadjes en eikels van papier en maakte daar een foto van. Afgelopen week vond ik de knipsels terug, samen met het blokje papier waar ik ze van gemaakt had en kreeg ineens zin om een hele berg blaadjes te knippen.

Uit de tuin plukte ik wat andere bladvormen, trok ze om met potlood en knipte ze uit. Ik vouwde ze hier en daar een beetje om ze wat diepte te geven en in een mum lag de tafel bezaaid met herfstblaadjes en eikels. Vanaf mijn werktafel kijk ik uit op een witte muur, dus nam ik een rolletje masking tape en plakte al mijn knipsels aan de muur.

Vanmiddag trek ik vast de wandelschoenen aan om te gaan genieten van echte herfstblaadjes, maar voor nu houd ik het even bij een kopje koffie met uitzicht op mijn herfstmuur :) Fijne zondag!

Hoewel ik probeer 's avonds een beetje actief bezig te zijn, mag ik ook graag bankhangen. Ik heb daar zo mijn favoriete plekje voor. Met mijn benen languit op de chaise longue van de hoekbank, versnaperingen binnen handbereik en nu het weer wat kouder wordt een warm dekentje over mijn benen... heel knus.

Vroeger deed ik daar dan de televisie bij aan, maar aangezien ik die een paar jaar geleden de deur uit heb gedaan is dat geen optie meer. Nu is de iPad mijn vaste bankhangmaatje, soms vergezeld door poes Boef, hoewel de laatste momenteel liever buiten vertoeft dan dat ie mij met een bezoekje komt vereren. Maar dat geeft niks hoor, iPad en ik kunnen het prima vinden samen ;)

Een tijdje geleden ontdekte ik de jigsaw puzzle app en man, dat is me toch een partij verslavend! En ik moet toegeven dat ik nogal verslavingsgevoelig ben, dus na begonnen te zijn met de gratis versie stapte ik al snel over op de betaalde variant waarmee je legpuzzels kunt maken van je eigen foto's. Zo leg ik op een avondje toch zo 3 puzzels van 400 stukjes en dan moet ik mezelf ernstig toespreken dat ik toch echt naar bed moet, want morgen is het weer een gewone werkdag.

Een televisie heb ik dus niet en live TV kijken op de iPad is niet zo'n succes, dus kijk ik programma's die ik echt wil zien een dagje later terug via de NPO app en eigenlijk zijn dat er niet eens zo heel veel. Het nieuws volg ik op radio en internet en als ik echt een avondje TV wil doen is Netflix een uitkomst. Enige probleem daarbij is dat mijn verslavingsgevoeligheid weer om de hoek komt kijken. Er blijkt zelfs een term te bestaan voor wat ik ben... een zogenaamde binge-watcher. Zo keek ik ooit in twee en een halve week de hele serie Breaking Bad en nog een hele lading series sindsdien.

Al met al is het genieten van mijn bankhangavondjes niet zo'n probleem, maar om dat met mate te doen... tja, da's een ander verhaal ;)

Hoewel de herfst afgelopen week officieel begonnen is, de eerste herfstverschijnselen zich aandienen en het 's avonds al weer vroeg donker begint te worden probeer ik het zomergevoel nog een beetje vast te houden door tijdens pauzes en na het werk zoveel mogelijk buiten te zijn om elk zonnestraaltje mee te pikken.

Maar helemaal ontkomen aan de herfst is bijna niet te doen. Op mijn lijstje met veranderdingen stond ook het voornemen om meer te bewegen, dus probeer ik nu in de lunchpauze een wandelingetje te maken in een park vlak bij mijn werk in plaats van op mijn kont te blijven zitten. Nu was het afgelopen week prachtig weer en dan is zo'n wandelingetje absoluut geen straf. Benieuwd of ik het ook bij slecht weer vol ga houden.

Tijdens mijn eerste wandeling werd ik meteen al bekogeld met verse eikels en dan kan ik het toch niet laten er een paar in mijn zak te stoppen. Samen met de esdoornbladeren uit mijn tuin legde ik ze op mijn werktafel waar ze een prachtig kleurenpalet vormden, waardoor ik de kriebels kreeg om weer eens wat te freubelen.

Aangezien weven helemaal hip is, maar ik niet over een weefraam beschik en er ook niet over pieker om er eentje aan te schaffen, keek ik zo eens rond op Pinterest en vond dit leuke idee om te weven op een luciferdoosje. Vol enthousiasme ging ik aan de slag met het idee iets met een gevallen blad te weven...

... ehm... nou ja, misschien toch iets te hoog gegrepen? Best lastig nog hoor, zo'n bladvorm weven ;) Deze gaat dus op de berg met onafgemaakte projecten, maar de techniek op zich is erg leuk, dus ik ga vast nog wel eens een poging wagen.

Helemaal klaar met de zomer ben ik nog niet, maar dat de herfst met al zijn kleuren weer nieuwe inspiratie geeft kan ik niet ontkennen.